stichting Tilburgse Taol

Dikteej

Den euroo komt eraon. Hoe Iang zot duure vurdèmme zonder ons suf

te reekene vanèèges ònvuule wèttie wèrd is? Tòch wènde daor gaaw

aon. Vruuger hamme tòch ommers ok vrèmd gèld, bevobbeld

frangskes as we nòr den Bèls ginge. Èn nòg veul vruuger, toen ik en

klèèn kèènd waar, kèndeme hier ok nòg aander munte. Toen hamme

en halIefke èn ok nòg ene soe. Dè waar enen halve stèùver òftewèl

tweeènenenhalve cènt.Dè waar toen veul. Wij krêegen op zondag

mistal mar êene cènt èn wij wiesse percies wèttie wèrd waar. Want as

kènder reekendeme toen nie in munte, mar in snoep: zoveul sjèp òf

zoveul bròkke kattespaaw konder vur kôope.

Kiendjes moeste toen ok nòg kôope. Die wiere nòg nie gemòkt. Èn ze

waare duur ôok. Die kosse wèl ene fèftiger kòsse, dòchte wij teminste.

Die krêede pas as jöllieje paa en tèdje goed gespaord ha èn wir es ene

flinken dèùt int zèkske doen kos. Dan kwaamper wir zon klèèn

mölleke bij. Èn as ons moeder dan in de kraom Iaag, kwaam de

femielie èn de buurt meej de krommen èèrem. Die bròchte dan vur

heur in der körf ammòl lèkker spul meej om òn te stèèrke. Vur ons

viel der dan wèl es enen èxtra cènt aaf. Vural as ons taante Sjaan

kwaam. Dè waar ons sèùkertante. Die ha ginne meens èn ha dus ok

nôot gin kiendjes hoeve te kôopie. Die waar verrèkkes rèèk gebleeve,

èn die gaaf ons soms wèl es zôo mar en dubbeltje vur onze spòrspòt!

Hoeveul euroos zo dè naa zèèn?