Dikteejs‎ > ‎

Dikteej 2013

Oew èège taol is nie lillek
Vruuger dòcht ik dè iederêen pròtte zoas bè ons tèùs. Pas toen ik nòr de middelbaare school ging wier ik gewaor dètter ok meense waare die aanders pròtte. “Nòrmaol praote”: dès wè zöllie vonde dèsse din. Ik vonnet ammòl mar enen hôop natnèkkerij. Omhôoggevalle kak  meej en rollende r èn en harde g. Ik snaptenet nie! We kwaame tòch allemòl öt Tilbörg? Hoezôo pròtte die jong in mèn klas zo bekakt èn wörrem mènde zöllie naa dè ik zo vrèmd getòld waar? Nò en paor mònden op die school perbeerdenik mèn taol mar òn te paase òn die Blaaksjaake. Hoe dèk ok men bist deej, de kènder in mèn klas zin tòch nòg aatij dèk as enen boer pròtte.  Bè de knèènen aaf von ik et; vur mèn gevuul lêeket naa òf ik öttet Gooi kwaam, asòf diejen hêeten èèrepel zommar öt men bakkes kos flikkere.

Laoter verhèùsdenik en tèdje nòr boove de reviere om te gòn stedeere. Dur êene öt mèn klas leerdenik verschaaje aander meense kènne. Al meedèkse vur et irst teegekwaam wok vrêet gòn praote, mar iedere keer zin ze wir: “Gij komt zeeker öt Brabant?”. Ze perbeerden dan ons schôon tòltje nò te aope, èn ze zin dan dikkels: “Appart hè? Krèk êene van de New Kids! Mar hij pròt gewoon ècht zôo!”

Mèn daogen as wèèreldrèèzeger waare gaaw gedaon, want ik miste de meense die nèt as ik ‘ècht zôo’ praote. Vanaf den ôogenblik dèk trugkwaam hèk besloote  onze taol, de schonste taol van Brabant èn zeeker van ons laand,  te proomoote. Òf hoe zègde dè èègelek in et Tilbörgs?

Auteur: Timmietex