stichting Tilburgse Taol

HOME TEKSTEN AUTEURS BRABANTS AUDIO SPECIAAL KUNST FOTO

Diktee in het teken van de 'aawerdom'

De tekst van het Grôot Diktee van de Tilburgse Taol 2008:

Wè is vendaog den dag nòg oud? De meense wòrre wèl steeds aawer, mar ze gòn jonger lèèke. Waor is de tèèd gebleeve dètter teegen iemes gezeej wier: ‘Meens  ge wòrt nôot zo oud as dègge der ötziet’.  Nèè ooverlist heurdenik nòg zègge: ‘òch val dôod meens, lèèfde gij nòg!’  Dè zo bekaant betêekene dèt dôodgaon ònt ötstèèreven is. Mar dès netuurlek flaawekul. Der komt vur ons allemòl ene tèèd dèmme den houtere jas ònkrèège, òfwèl daor aachter et Zaand de pèèp èùt gaon. Mar van tevurre wòrter wèl alles òn gedaon om ons op de bêen te haawe. Asset den dòkter nie is dan doeget de fietsemaoker wèl. Alleej, ik bedoel netuurlek dieje meens die die kèrkes mòkt. Ge hèt er die venèèges gòn: zonne skoetmoobiel. Daor hoefde meej oew stramme leeje mar in te gòn zitte, op en knöpke te douwe, èn ge rijt hil de Heuvelstraot van de sòkke. Èn meej die durdouwerkes, rollaaters hiete ze gelêûf ik,  kunde bij den Albert Heijn òn de kassa hêel hèndeg vurkrèùpe. Nèè den aawerdom komt teegesworreg nie mir allêeneg meej wè gebreeke, mar ok meej enen hillen hôop vurdêele. Ge meut vur niks meej de bus èn vur en schèntje nòr de Bikse Bèèrege. Veul van die zôogenòmde ötgediende zèn himmòl nie van die sukkelèèrs. Ze zitte nie meej en klèèn pesjoentje aachter de gerdèntjes te koekeloere, mar ze gòn meej dikkels nòg enen beheurleken hôop tjèmtjèm *) den hòrt op èn sewèèle zèlfs nòg wèl op sjanternèl! Want ge wittet: der braandt niks beeter as en aaw schuur!
Dörrem: De Stichting Tilbörgse Taol bestao naa vèftien jaor. Dès ok al oud, mar we blèève fief èn hêel aktief.

*) tjèmtjèm = tantième;  ook wel: adjèm (Cees Robben)