stichting Tilburgse Taol

HOME TEKSTEN AUTEURS BRABANTS AUDIO SPECIAAL KUNST FOTO

Tilbörgs kèrsteevengeelie (Lucas 2, 1-20)

Het Tilburgs kerstevangelie zoals opgetekend door Gerard Steijns

In dieje tèèd kwaamper en beslèùt van kèèzer Augustus dè alle meense in hil zen rèèk der èège in moese laote schrèève. Dees irste vòlkstèlleng von plòts ten tije dè Quirinus goeverneur van Syrië waar. Alle meense gingen op rèès om derèège in te laote schrèève, iederêen nòr de stad waor dèttie vendaon kwaam. Ok Jôozef trokker opèùt èn omdèttie nòg in de pèrmetaosie van Daavid waar, ging ie van Gallieleeja, öt de stad Naazerèt nòr Juudeeja, nòr de stad van Daavid, die Bètteljèm hiet, om zenèège daor te laoten inschrèève, saome meej Meria, zen mèske, dè en kiendje moes krèège. Swèls dèsse daor zôo waare,waar ze ötgetèld; ze krêeg ene zoon, deren irste, deej em in enen doek en littem teneer in ene voejerbak, omdètter gin plòts mir waar in et loozjemènt van de stad.
Daor in de buurt waare hèrders die in et oope vèld snaags der biste bewòkte. Ineens stonter enen èngel van den Heer vur der neus èn wiere ze omstròld dur de gloorie van den Heer, zôo dèsse harstikke bang wiere. Mar den èngel zeej teege höllie: zèè mar nie bang, ik brèng oe ommers goej nuuws, dè hil et vòlk dugd zal doen. Vendaog is in de stad van Daavid oewe rèdder geboore, Christus den Heer. Èn dees zal vur oew et têeke zèèn: ge zult ene pasgebooren beebie vèène die in enen doek gepakt in ene voejerbak ligt. Èn in êene keer kwaamper bij den irsten èngel en hille heemelse maacht, die Gòd verheerlekte meej de woorde:

‘Eer òn Gòd in den hogsten heemel èn vreede op de èèrde vur alle meense dietie gèère maag lije’.

Toen de èngele wir bij höllie ewèg waare gegaon nòr den heemel, zin de hèrders teege mekaare: Kom laoteme nòr Bètteljèm gaon om meej èègen ôoge te zien wètter gebeurd is èn wè den Heer ons heej bekènd gemòkt. Ze hòstte derèège daor heene en vonde Meria èn Jôozef meej et kiendje dè in den voejerbak laag. Toen ze et kèènd zaage, vertèlde ze wètter òn höllie oover dè kèènd gezeej waar. Alle meense die dè heurde, stonde verstèld over etgeene wè de hèrders teege höllie zin, mar Meria bewaorde al die woorde in der hart èn blêef daor bij derèège oover nòdènke. De hèrders ginge trug , swèlsdèsse God verheerlekte èn preeze om alles wèsse geheurd èn gezien han; krèk zôo asset höllie gezeej waar.