stichting Tilburgse Taol

HOME TEKSTEN AUTEURS BRABANTS AUDIO SPECIAAL KUNST FOTO

‘Cees Robben Prèntelòntje’ onthuld

Oproep tot plaatsen Driekoningenzingen en Prent van de Week van Cees Robben op de werelderfgoedlijst van de UNESCO         

In zorgcentrum Padua aan de Paus Adriaanstraat 60 in Tilburg is vrijdag 25 februari 2011 het ‘Cees Robben Prèntelòntje’ onthuld. Door kunstschilder Johan Verwiel is een aantal Prenten van de Week van Cees Robben sterk uitvergroot tegen de wanden van een gang van een gesloten afdeling geschilderd. Op deze afdeling verblijven demente ouderen. De Prenten van de Week moeten ze in staat stellen herinneringen van vroeger op te halen. Het is een volstrekt unieke manier om deze ouderen zich goed te laten voelen. Het project is in een mooi samenwerkingsverband tussen de Cees Robben Stichting en de Wever (verzorging, verpleging) gerealiseerd. Al zijn de schilderingen aangebracht op een gesloten afdeling, ze zijn na afspraak wel te bezichtigen (013-5408600).



Voorafgaand aan de onthulling hield Paul Spapens als voorzitter van de Stichting Tilburgse Taol een korte toespraak. Daarin stelde hij voor zowel de Prenten van de Week als het Driekoningenzingen op te nemen op de werelderfgoedlijst voor het immaterieel erfgoed van de UNESCO op te nemen. Als het goed is wordt deze conventie dit jaar door de Nederlandse regering ondertekend. Hieronder staat de tekst van de toespraak.      

In de Prent van de Week vereeuwigde Cees Robben de ziel van de Midden-Brabanders 

Afgelopen dinsdag namen we afscheid van Kees Verbunt. Hij was de grote gangmaker van de Stichting Tilburgse Taol en dat vanaf het begin van het bestaan van deze organisatie. Kees is op 13 februari plotseling overleden tijdens een vakantie in Zuid-Afrika. Zijn overlijden heeft mij geschokt, de Stichting Tilburgse Taol, heel veel andere organisaties en personen én Tilburg. Kees was voor mij, voor ons, voor de stad een onmisbare mens en toch zullen we het nu zonder hem moeten doen. We gaan verder in zijn geest en gelukkig heeft hij een pad gebaand dat het ons vergemakkelijkt om daar op verder te gaan.

Dat pad is op verschillende manieren geplaveid. Een daarvan – zeg maar straatklinker – is wat je identiteit noemt. De Stichting Tilburgse Taol is, overigens precies hetzelfde als de Cees Robben Stichting, waarmee wij graag samenwerken omdat we broer en zus zijn, vooral bezig met identiteit. Identiteit bestaat uit twee componenten: het materiële en het immateriële. Dat laatste is hét onderwerp van de Stichting Tilburgse Taol.

Met immaterieel erfgoed is de Stichting Tilburgse Taol al achttien jaar in de weer. De laatste jaren begint het een maatschappelijke factor van belang te worden. Dit jaar en volgend jaar bijvoorbeeld zijn uitgeroepen tot landelijke jaren van het immaterieel erfgoed. Dit jaar nog gaat de Nederlandse regering de UNESCO-conventie van het immaterieel erfgoed ondertekenen. Dat betekent dat de Nederlandse regering er onder meer toe zal overgaan om een aantal vormen van immaterieel erfgoed een beschermde status te geven. Voor wat de Tilburgse situatie betreft, wil ik er voor pleiten dat we het Driekoningen Zingen en de Prenten van de Week van Cees Robben hiervoor aanmelden. Hierin zouden de Cees Robben Stichting en de Stichting Tilburgse Taol mooi samen op kunnen trekken, samen overigens met het stadsmuseum en de heemkundekring.

In de Prenten van Cees Robben ligt de ziel besloten van de mensen van Tilburg en omgeving. Hun gevoel, hun leven, hun denken, doen en laten, hun humor en verdriet, hun boosheid en hun blijdschap, hun liedjes en gedichten, hun eten, kleding, manier van lopen en zitten, van wie zij waren – waren, inderdaad, verleden tijd. Of: bijna verleden tijd. De wereld van de Tilburgers, van de Midden-Brabanders, zoals Cees Robben die heeft vereeuwigd, is die van een generatie die over niet al te lange tijd meer uitgestorven zal zijn. Met hen verdwijnt een cultuur, een ziel van Tilburg, die tegenwoordig nauwelijks nog is terug te vinden. Daarvoor is de stad, is de wereld te veel veranderd. 



Op zich is dat niet erg, want de wereld verandert altijd. Stilstand is achteruitgang. Maar tegelijk is het wel heel erg jammer dat dit verdwijnt omdat er heel veel waardevols in school. De manier van leven van de Tilburgers in de tijd van Cees Robben was zeer waardevol. Het zou goed zijn dat te bewaren en actief onder de aandacht te brengen. Niet om de mensen als het ware te dwingen tegenwoordig te leven zoals toen, maar om van de goede dingen te leren. Én, uit respect voor de generaties die dit gewoon waren, voor wie de inhoud van de Prenten van Cees Robben gelijk staat aan hun identiteit.

Als er een generatie met hun identiteit heeft moeten schuiven, dan is het deze wel geweest. De generatie waarvan de laatste der Mohicanen nu in een huis als Padua wonen. De veranderingen die zij aan den lijve hebben ondervonden zijn revolutionair geweest. Ga maar na. In hun leven veranderde Tilburg van een in zichzelf gekeerde stad in een mondiale samenleving met vele tientallen verschillende nationaliteiten die samen deze samenleving vormen. De generatie van de Prenten van de week van Cees Robben leefde in hun jeugd midden in het Rijke Roomsche Leven en maakte vervolgens een bijna volledige ontkerkelijking mee. Toen zij jong waren verdiende zowat iedereen in Tilburg de kost in de textiel- van de textiel, waar nu niks mee van over is. Er is geen generatie geweest die zo’n enorme veranderingen heeft meegemaakt, heeft doorgemaakt, heeft doorstaan. Tegelijkertijd hebben deze mensen de basis gelegd voor de hedendaagse welvaart. Daar hebben zij voor gewerkt. Zij hebben er krom voor gelegen. Zij hebben er boterhammen met tevredenheid voor gegeten.

Deze generatie verdient niet alleen ons grote respect. Ik zou er sterk voor willen pleiten dat we in Tilburg een monument oprichten voor deze generatie. Het zou het eerste in zijn soort zijn in Nederland. Voor mij is dit monument een serieuze gedachte. Ik hoop de onthulling nog mee te maken. Tot dat moment hebben we alvast het Prèntelòntje. Ik zie dit ook als een monument ter ere van de generaties die stonden in het Tilburg dat hard aan het verdwijnen is. In deze geest van hen hebben de Cees Robben Stichting en zorgcentrum Padua het Prèntelòntje gerealiseerd. Wat geweldig dat dit tot stand is gekomen. Een monument van ‘nie maauwe mèr doen.’